BLOG

‘De Buitenbeentjes van de energietransitie’

08 JAN 19

Door: Jan-Jaap Bakker

Proces manager Omons

NEEM CONTACT MET MIJ OP

Door buiten de standaarden te gaan denken, maken we duurzame oplossingen eerder beschikbaar!



Ze passen niet in de standaard kistjes, snijmachines weten er geen raad mee en de consument is gewend aan een cosmetisch ideaal: een aanzienlijk deel van onze verse groenten wordt weggegooid, alleen vanwege het uiterlijk. Net zo vers en net zo lekker, maar onze systemen weten er geen raad mee. En daarom halen kromme komkommers en andere Buitenbeentjes niet de supermarkt.

Nederland is druk in de weer om woningen en gebouwen op een andere manier te gaan verwarmen, zonder aardgas. Maar hoe komen we dan aan warmte? Het goede nieuws: meer dan de helft is er al. Gratis af te halen als restproduct, of eenvoudig te winnen uit stromend (riool)water. De warmte is afkomstig van datacenters en uit de grote hoeveelheid waterstromen in Nederland ‘waterland’. Het slechte nieuws? De warmte heeft standaard een lagere temperatuur en onze systemen weten er geen raad mee. En daarom haalt deze warmte op dit moment nog niet de (super)markt.

Beschikbaar maar niet toepasbaar

Daar het gros van de datacenters in de metropoolregio Amsterdam staat en veel steden langs de grote rivieren liggen, is deze warmte met name in stedelijk gebied beschikbaar. Precies de gebieden met een geconcentreerde warmtevraag, waar een collectieve warmtevoorziening een aantrekkelijke optie is.

Bestaande warmtenetten werken echter met hogere temperaturen en ook hier gaan de ‘snijmachines’ – onze verwarmingsinstallaties – uit van een cosmetisch ideaal met standaard temperaturen. Dat is niet het enige. Zo beoordelen we op dit moment het verbranden van biomassa dat vanaf de andere kant van de wereld wordt aangevoerd, met een door stookolie gestookt vrachtschip, als duurzamer dan het gebruik van warmte die vrijkomt bij een datacenter dat voor 100% van windenergie wordt voorzien.

Buitenbeentjes vind je samen

Restwarmte is slechts een voorbeeld. Op veel plaatsen zijn er lokale mogelijkheden die benut kunnen worden, niet alleen technisch. Buurtbewoners die met elkaar zonnepanelen willen plaatsen op de nabijgelegen sporthal, Jan en Ineke die willen weten of hun buren mee willen doen met het isoleren van hun huizenblok, een gemeente die bewoners met een subsidieregeling wil helpen met de aanschaf van een warmtepomp of een papierfabriek die een nuttige bestemming zoekt voor zijn restwarmte.

Kromme komkommers en te kleine paprika’s weten inmiddels steeds vaker de weg naar de supermarkt te vinden. Markt, overheid en consument hebben met elkaar een duurzame oplossing gerealiseerd. Bestaande systemen zijn hier en daar aangepast en waar nodig nieuw ontwikkeld. Geen kistjes met exact vijftig identieke exemplaren, maar een zak met unieke Buitenbeentjes.

Zoals de voedselindustrie haar systemen wist aan te passen, en bakjes door zakjes verving om Buitenbeentjes in de schappen te krijgen, zullen de overheid, marktpartijen en de consument met elkaar in gesprek moeten gaan om samen de Buitenbeentjes van energietransitie te vinden. De consument weet namelijk al: met Buitenbeentjes kun je prima koken!